مقالات

“یا صاحب الزمان” شعاری برای سوء استفاده و آشوب

منبع: ماهنامه انتظار موعود – شماره ۲۴ ادعای ظهور امام می‌توانست زمینه‌ای برای تخلیه عقده‌های اجتماعی اقشار مستضعف و ناراضی از حکومت باشد، لذا در مقاطع حساس از آشوب‌ها، بابیه با شعار “یا صاحب الزمان” حرکت خود را آغاز می‌کرد. در فضای به وجود آمده از تفکر اخباری‌گری موجود در حوزه‌های درسی مختلف، از جمله مکتب شیخیه در قرن دوازدهم ...

ادامه مطلب »

نقدی به نظریه‌ی تجلی در بهاییت (۱)

نویسندگان: حسن طارمی راد (۱) حسین رهنمایی (۲) مقدمه بهاییت جریانی است که هر چند در ابتدا از جامعه شیعه برآمد، اما به مرور زمان خود را به مثابه دینی مستقل از اسلام معرفی کرد. مسئله تجلی از مهمترین آموزه ها و مؤثرترین ابواب اعتقادی این آیین تلقی می شود و بدون فهم این مسئله دریافت درستی از آموزه های ...

ادامه مطلب »

نقدی به نظریه‌ی تجلی در بهاییت (۲)

نویسندگان: حسن طارمی راد ، حسین رهنمایی منبع مقاله: پژوهش های ادیانی، سال اول، شماره ۲، زمستان ۱۳۹۲، ص ۷۵-۹۷٫ ۵٫ نقدی بر نظریه وحدت مظاهر امر پرسش دیگری که به ذهن می رسد این است که، به فرض قبول وحدت حقیقی مظاهر امر الاهی و به فرض قبول مظهریت سید علی محمد باب و میرزا حسینعلی بهاء، هم عصری ...

ادامه مطلب »

نقدی بر عقاید بهاییت

منبع : کتاب “گذری بر فرقه بهاییت” بهاییت در مقام تبلیغات، خود را موحد و خدا را آن‌گونه تعریف می‌کند که ادیان الهی تعریف کرده‌اند، با این حال، وقتی به نوشته‌های رهبران اصلی فرقه می‌نگریم، شخص حسین‌علی نوری نه در جایگاه مظهریت، بلکه در قامت الوهیت و مقام خداوندگاری دیده می‌شود. توحید در بهاییت بهاییت در مقام تبلیغات، خود را ...

ادامه مطلب »

نقدهای وارده بر بهائیت

سید علی محمد شیرازی (۱۲۳۶ ـ ۱۲۶۶) یکی از شاگردان سیدکاظم رشتی مؤسس فرقه شیخیه بود که پس از فوت استاد، ادعا کرد که باب واسطه وصول به امام زمان است و بعد ادعا کرد که خود قائم موعود است و در نهایت نیز ادعای نبوت و… را نمود تا این که در سال ۱۲۶۶ هـ .ق در تبریز به ...

ادامه مطلب »

نقد و بررسى(۱) آیین بهائیت

عزالدین رضانژاد اشاره‌ در شماره‌های‌ پیشین‌ به‌ معرّفی‌ فرقهِ‌ بهائیت‌ و گوشه‌هایی‌ از انحرافات‌ آن‌ پرداختیم. در این‌ نوشتار به مقوله‌ های‌ ایدئولوژی‌ بابی‌گری‌ و بهایی‌گری، جهت‌گیری‌ کلی‌ ایدئولوژی‌ بهائیه، تحلیل‌ جامعه‌ شناختی‌ از شکل‌گیری‌ بهائیت‌ و بالا‌خره‌ مسئلهِ‌ ادّعای‌ الوهیّت‌ پرداخته‌ شده و نقد و بررسی‌ آن‌ ارایه‌ می‌شود. مقدمه: در شماره‌های‌ پیشین‌ مجله، در موضوع‌ و تاریخچهِ‌ این‌ ...

ادامه مطلب »

نسبت شناسی بهائیت و استبداد

محمد حسن شاهنگی بهاییت زاییده استعمار است؛ استعمار کهن این فرقه ضاله رابرای فردای خود به وجود آورد تا بتواند از اموزه های ساختگی آن در جهت سیاست های ناعادلانه خود در کشور های مستضعف جهان در دوران «استعمار نو » و « استعمار فرا نو» سود جوید. ویژگی بارز بهاییت تعمیق باور تمکین بی چون و چرای مردمان از ...

ادامه مطلب »

میرزا حسینعلی نوری، فردی که بهاییان شهرت خود را از وی گرفته‌اند

منبع : کتاب “گذری بر فرقه بهاییت” وی پس از ادعای بابیت سید علی­محمد شیرازی، به واسطه ملاحسین بشرویه­ای و میرزا محمد، معلم خود، در شمار نخستین گروندگان به باب درآمد و از فعال‌ترین افراد بابی شد که بابی­گری را به ویژه در نور و مازندران ترویج می­کرد. برخی از برادرانش، از جمله برادر کوچک­ترش، میرزا یحیی معروف به «صبح ...

ادامه مطلب »

مکتب شیخیه، زمینه ساز فرهنگی بابیت و بهائیت

منبع : کتاب “گذری بر فرقه بهاییت” اندیشه‌های مکتب شیخیه، زمینه و بستر فرهنگی را برای ادعای دروغین سید علیمحمد باب فراهم کرد؛ زیرا او که آغازگر فتنه بابیت بود و بعدها بهاییت از درون آن جوشید، از شاگردان سید کاظم رشتی، رهبر دوم مسلک شیخیه بود. بسیاری از ادعاهای نخستین باب نیز بر اساس اندیشه‌های شیخیه شکل گرفت. مکتب ...

ادامه مطلب »

نظام مشروعیت در بهائیت(٢)

ب: مشروعیت بهاءالله، (بهاءالله، پیامبر یا مظهر ظهور الهی؟ ) بهاءالله مدعی است که در زمان بازداشتش در سیاهچال تهران، به مقام پیامبری رسیده است و تعالیمی را از سوی خداوند برای هدایت انسان‌ها آورده است. بهائیان نیز معتقدند که با مبعوث شدن بهاء به پیامبری، آیین باب منسوخ شده و دوره‌ی تعالیم او به پایان رسیده است و همه‌ی ...

ادامه مطلب »